Hoe maak je de perfecte gin tonic?

Stap 1: Kies de juiste gin

De beste gin tonic begint met een gin die past bij jouw smaak en bij de botanicals die je wilt laten spreken.

 

Gin is een gedistilleerde drank met jeneverbes als hoofdtoon. De rest van de smaak komt van de botanicals: de kruiden, specerijen, bloemen en citrus die tijdens het distilleren worden toegevoegd. Denk aan korianderzaad, kardemom, engelwortel of sinaasappelschil.

 

Maar waar komt gin nou eigenlijk vandaan? Veel mensen denken meteen aan Engeland. Dat is niet zo gek. De bekendste stijl heet London Dry Gin, en de grootste merken in het schap, Gordon's, Beefeater en Tanqueray, zijn Brits.

 

Toch liggen de wortels dichter bij huis. De voorloper is jenever uit de Lage Landen, en het woord gin is een Engelse verkorting van genever. Toen Willem III van Oranje in 1689 koning van Engeland werd, groeide de populariteit van gin razendsnel. In de eerste helft van de achttiende eeuw leidde dat tot de beruchte Gin Craze: een periode waarin gin overal in Londen werd gedronken. De Britse overheid greep in met de Gin Act van 1736 om de consumptie in te dammen. De moderne London Dry Gin ontstond later, als drogere stijl zonder toegevoegde suikers.

 

Voor een klassieke gin tonic kiezen veel bartenders een London Dry Gin. Fris, droog, met de jeneverbes duidelijk aanwezig. De wet schrijft minimaal 37,5 procent alcohol voor, de meeste London Dry gins zitten tussen 40 en 47 procent. Wil je iets robuusters, dan is er Navy Strength gin, vaak rond 57 procent. Andere stijlen geven juist ruimte om te experimenteren.

 

Gin-stijl	Smaak	Past goed bij
London Dry Gin	Fris, droog, jeneverbes	Citroen, limoen
Florale gin	Bloemig, zacht	Komkommer, eetbare bloemen
Citrusgin	Fris en fruitig	Sinaasappel, grapefruit
Kruidige gin	Warm en kruidig	Rozemarijn, tijm

 

Eén vuistregel helpt altijd: hoe complexer de gin, hoe neutraler je je tonic en garnering houdt.

 

Stap 2: Kies de juiste tonic

Een goede tonic ondersteunt de gin met genoeg koolzuur en een gebalanceerde bitterheid, zonder de botanicals te overheersen.

 

Tonic lijkt een simpel ingrediënt. Toch bepaalt het vaak meer dan de helft van de uiteindelijke smaak. De basis is koolzuurhoudend water met kinine (quinine), de stof die de kenmerkende bittere toon geeft. Kinine werd oorspronkelijk gebruikt tegen malaria. Britse soldaten in de tropen mengden het bittere middel met gin om het drinkbaar te maken. Zo ontstond de gin tonic zoals we die nu kennen.

 

Niet iedere tonic past bij iedere gin. Een klassieke Indian Tonic heeft een duidelijke bittersmaak en laat een London Dry uitstekend uitkomen. Een mediterrane tonic heeft meer kruidige tonen en past beter bij florale of citrusachtige gins. Vermijd goedkope flessen met kunstmatige zoetstoffen, want die maskeren de subtiele smaaknuances.

 

Let op het koolzuur, dat draagt namelijk een groot deel van de aroma's. Hoe verser de tonic, hoe langer de bubbels staan. Schenk de tonic daarom altijd als laatste, rustig langs een barlepel of tegen de binnenkant van het glas. Gebruik bovendien gekoelde tonic, rond vier graden. Warme tonic verliest direct koolzuur bij contact met het ijs, en met die bubbels verdwijnt ook een groot deel van de smaak.

 

Stap 3: Wat is de juiste gin tonic verhouding?

De ideale gin tonic verhouding is meestal 1 deel gin op 3 delen tonic, met veel ijs.

 

Dit is het moment waarop "hoeveel gin in gin tonic" concreet wordt. Voor een klassieke serve werkt deze opbouw uitstekend:

• 50 ml gin
• 150 ml tonic
• veel ijs
• één passende garnering

De gin tonic verhouding van 1:3 zorgt dat zowel de gin als de tonic herkenbaar blijven. Wil je een krachtiger drankje, ga dan richting 60 ml gin op 120 ml tonic. Een lichtere variant maak je met 40 ml gin op 160 ml tonic. Te veel gin maakt het zwaar, te weinig maakt het waterig.

 

IJs wordt vaak onderschat. Vul het glas voor 70 tot 80 procent met grote ijsblokken. Dat klinkt tegenstrijdig, maar veel ijs én grote blokken zorgen samen juist voor minder verdunning. Een vol glas blijft kouder, waardoor het ijs langzamer smelt. En één groot blok heeft minder contactoppervlak dan een handvol crushed ice, dus het smelt trager weg.

 

Begin altijd met ijs, schenk de gin erover en roer twee tot drie keer. Voeg dan pas de tonic toe. Zo koelt de gin af voordat het koolzuur in het glas komt, en blijft de cocktail langer fris.

 

Stap 4: Welk gin tonic glas gebruik je?

Een groot ballonglas, de copa de balón, houdt een gin tonic langer koud, geeft de aroma's meer ruimte en remt de verdunning af.

 

Hier maken de meeste receptensites nauwelijks onderscheid. Toch is het glas misschien wel het belangrijkste onderdeel van de hele beleving.

 

Het klassieke gin tonic glas heet copa de balón. Letterlijk vertaald: ballonkelk. Copa is Spaans voor kelkglas, balón betekent ballon of bal. Precies wat je ziet: een bolle kelk op een steel, meestal zo'n 55 tot 80 cl. Het glas komt uit Baskenland, in het noorden van Spanje, waar het in de achttiende eeuw gewoon een rodewijnglas was.

 

Dat het uitgerekend het gin tonic glas werd, danken we aan Baskische koks. Begin deze eeuw schonken chef-koks in en rond San Sebastián hun gin tonic in grote bordeauxglazen. Simpele reden: er kon veel ijs in, en zo bleef het drankje koud in een warme keuken. Die serve met veel ijs en een uitgesproken garnering waaide over naar de rest van Spanje, en pas daarna naar de rest van Europa.

 

Waarom werkt zo'n groot glas beter? Drie redenen.

 

De ronde kom geeft aroma's de ruimte om zich te verzamelen. Je neus zit bijna in het glas, je ruikt meer en geur bepaalt een groot deel van de smaak. De steel houdt je hand van de kelk af, zodat je lichaamswarmte de cocktail niet opwarmt. En het grote volume biedt plaats aan veel ijs, wat de verdunning afremt en je verhouding stabiel houdt.

 

Vergelijk dat eens met een tumbler.

 

Ballonglas (copa de balón)	Tumbler
Meer ruimte voor aroma's	Minder aromaruimte
Plek voor veel ijs (70 tot 80 procent)	Minder ijs mogelijk
Blijft langer koud	Warmt sneller op
Steel voorkomt opwarming door de hand	Hand verwarmt het glas
Ruimte voor een uitgebreide garnering	Minder ruimte voor garnering

 

 

Voor de horeca telt dat dagelijks. Een mooi gepresenteerde gin tonic wordt vaker gefotografeerd en bewuster geproefd. In onze eigen collectie gin tonic glazen lopen de maten van 55 tot 79 cl, en dat is niet toevallig: onder de 50 cl kom je met ijs, tonic en garnering simpelweg ruimte tekort.

 

Stap 5: Hoe kun je een gin tonic garneren?

Gin tonic garneren doe je met één gericht smaakaccent dat de botanicals versterkt, niet overstemt.

 

Bij gin tonic garneren geldt: minder is meer. Garnering stuurt de smaak en activeert je reukzin vlak voor de eerste slok.

 

Een klassieke London Dry combineert mooi met een schijf of zeste van citroen of limoen. Heeft de gin veel citrusaroma's, dan past grapefruit vaak beter. Florale gins werken met komkommer of een eetbare bloem. Kruidige gins krijgen diepte met rozemarijn of tijm. Knijp citrus kort uit boven het glas, niet erin: de aromatische oliën leggen zich dan over het oppervlak en dragen de geur.

 

Voeg de garnering pas op het laatst toe, en gebruik verse ingrediënten. Gedroogde schijfjes zien er aardig uit, maar geven minder oliën af. Overdrijf niet. Een glas vol fruit en kruiden ziet er indrukwekkend uit, maar maakt de smaken juist minder duidelijk.

 

Veelgestelde vragen

Hoeveel gin gaat er in een gin tonic?

Gebruik meestal 50 ml gin op ongeveer 150 ml tonic, de klassieke verhouding van 1:3. Wil je het sterker, ga dan naar 60 ml gin. Lichter maak je het met 40 ml. Meet af met een jigger (een metalen maatbekertje) zodat je niet hoeft te gokken en de smaak elke keer klopt.

 

Welk glas gebruik je voor gin tonic?

Een groot ballonglas, ook wel copa de balón, is de beste keuze. De ronde kelk houdt de aroma's vast, de steel voorkomt dat je hand het drankje opwarmt, en het grote volume biedt ruimte aan veel ijs. Daardoor blijft de cocktail langer koud en stabiel van smaak.

 

Waarom heet het een copa de balón?

Copa is Spaans voor kelkglas, balón betekent ballon. Samen dus: ballonkelk, naar de bolle vorm van de kelk. Het glas komt uit Baskenland, waar het oorspronkelijk een rodewijnglas was. Baskische koks gingen er begin deze eeuw hun gin-tonic in serveren, omdat er veel ijs in past. Zo werd het de standaard.

 

Wat is de beste gin tonic verhouding?

De standaard is 1:3, dus één deel gin op drie delen tonic. Afwijken kan, maar doe dat bewust. Een sterkere gin kan richting 1:4, een lichtere gin soms naar 1:2,5. Het doel blijft hetzelfde: zowel de gin als de tonic moeten herkenbaar blijven in het glas.

 

Welke garnering past bij gin tonic?

Dat hangt af van de gin. Citroen, limoen en grapefruit geven frisheid, komkommer geeft verkoeling, rozemarijn en tijm geven diepte. Kies altijd één accent dat de botanicals in de gin ondersteunt, en vermijd meerdere sterke smaken tegelijk. Voeg de garnering pas op het allerlaatst toe.

 

Waarom zit er zoveel ijs in een gin tonic?

Veel ijs, ongeveer 70 tot 80 procent van het glas, zorgt juist voor minder verdunning. Een vol glas blijft kouder en grote ijsblokken smelten langzamer dan crushed ice. Daardoor blijft de cocktail langer koud en houden de smaken hun balans. Maak een gin tonic dus altijd vlak voor het serveren.

 

Het juiste glas maakt het verschil

Een goede gin verdient een goed glas. Dat geldt thuis, maar zeker in de horeca. Bij Riké Group leveren we sinds 2006 bedrukte en gegraveerde gin-tonicglazen voor restaurants, hotels, bars en drankmerken, in maten van 55 tot 79 cl en vanaf 24 stuks. Wil je een gin tonic glas laten graveren of bedrukken met je logo? Dan denken we graag met je mee over het glas dat past bij jouw uitstraling en bij de cocktail die je serveert. Zo krijgt iedere gin tonic de presentatie die hij verdient.